این روزها حس و حال خیلی خوبی دارم. همیشه اول ماه  رمضان از خدا می خوام که توفیق روزه داری بهم بده. احساس قشنگیی موقع سحر وقتی که اذان میگن .عاشق اینم که بایستم کنار پنجره اطاقم و از اونجا مسجد رو به رو را که مردم از هر طرف سریع به طرفش سرازیر می شن نگاه کنم بعدم رو به اسمون خدا و هرچی دلم می خواد راز ونیاز. خدا یا شکرت که این حس و حال هست. این روزها و شبهای عزیز هست این بهونه ی قشنگ بندگی هست. اگه نبود ما خیلی غریب می شدیم .

یک چیزی را امسال کشف کردم اونم اینکه آسمون موقع سحر پر از ستاره است. تا حالا اون موقع به آسمون نگاه کردین؟یک بار امتحان کنین.