حتما خیلی ها تون  دچار دوستی هایی شدین که فقط پایه و اساسش منفعت طرفه یعنی اگر براش سودی داشته باشی و کارشون به آدم گیر باشه حسابی هواتو دارن و زود زود دلشون برات تنگ می شه اونم اگه طرفت حسابی زبان باز و زیرک باشه یک نمه هم باهاش رودربایستی داشته باشی اون وقت به قول خودشون طرف با پنبه سر می بره منم جدیدا دچار این دوستی های مصنوعی که شرایط صمیمیت ها را ایجاب می کنه شدم و راسش از این بابت اذیت می شم یعنی ممکن بود حتی چند ماهم از رفیق جان عزیزم خیلی خبری نباشه اما حالا به دلایلی حسابی جویای احوالاتم هست. کاش می شد این جوری نبود حداقل دوستی ها  به همون معنای واقعی ای خودش باقی می موند نمی دونم اما بعضی ها خیلی زرنگن منم همیشه سعی می کنم یکرنگ و یکرو باشم اما خوب وقت هاییم که حس می کنم بحث زرنگی و زرنگ بازیه دیگه باید وارد میدان شد و با هر کسی مثل خودش تا کرد بلکه اقلا سرمون کلاه نره . شما چی ؟ برا شمام این دوستی های خاله خرسه معنا شده؟